New York Minute – Don Henley
Harry werd op een ochtend wakker, hij kleedde zich aan en liep vervolgens naar het station.
Hij zou nooit meer terugkomen!
Z’n kleren vond men later ergens langs het spoor. Collega’s op de beurs hebben hem niet meer gezien.
Hij had het zeer goed voor elkaar! Hij woonde in een groot huis, had een geweldige vriendin, maar zelfs mannen die alles voor elkaar hebben willen nog wel eens hun hoofd verliezen. Na al die jaren ging hij die ene dag net over de grens…….. en kon niet meer terug.
Ik lig op m’n bed en hoor buiten de sirenes gillen.Ik dacht; er zal wel weer iemand naar het ziekenhuis of gevangenis moetten. Mensen vliegen van hot naar haar en ik realiseer me plotseling dat je maar het beste kunt vasthouden aan die paar (mooie) dingen die je hebt in je leven. De mensen om je heen kunnen er morgen immers plotseling niet meer zijn, net als Harry.
Alles kan in eens anders zijn. Ook vormen zich donkere wolken boven je hoofd, ze kunnen in één keer verdwijnen. Net als die donkere wolken in mijn hart, nu die ene vrouw al lang niet meer in m’n leven is. Al doet het pijn, maar ik weet het zeker, straks klaart het vast wel weer op.
Tot die dag komt moet ik maar gewoon blijven geloven dat alles in één klap kan veranderen!
Misschien zelfs wel sneller dan iedereen denkt…